"هر روز بی تو روز مباداست!"

شناسایی راز گل سرخ

کویر داغ و تفیده قم را که پشت سر می گذاری و کمی پیش می روی، کم کم زمین چهره عوض می کند. تک درختانی کنار جوی های باریک آب روییده اند و پناه سایه ای شده اند برای رهگذران خسته از گرمای سوزان کویر. پیش رویت تصویر دور دست شهری پدیدار می شود. کاشان شهر گنبدهای آبی و خانه های قدیمی. از کاشان می گذری.. کمی بعد از انارستان ها، کوه هایی از دور پیدا می شوند. خنکای نسیم صورتت را نوازش می دهد. ساعتی بعد هوا تنها بوی گل دارد. اینجا قمصر است. شهری کوچک در دل کوه های کاشان. شهری که سطر سطر کتاب زندگی مردمانش را با گل و گلاب نوشته اند.

بوته های گل که به بار می نشینند، قمصر می شود شهر گل و گلاب جهان. گلستان ها پر از گل می شوند و بوی گل در ذره ذره زندگی رخنه می کند. با طلوع آفتاب، گل چین ها به گلستان می روند و دامن خود را پر از گل های صورتی می کنند. وقتی بر می گردند دستانش بوی گل می دهد. دریایی از گل صورتی می سازند. گل ها که به دیگ ریحته می شوند، بوی گلاب در شهر جاری می شود. احساس می کنی حتی آسمان هم گلاب می بارد. اینجا آسمان نزدیک است. انگار آسمان با زمین یکی است. زمین بوی آسمان دارد.              

نقل است چون پیامبر صلی الله وعلیه و آله و سلم را به معراج بردنند، زمین دل تنگ شد. قطره ای از عرق آن حضرت بر زمین افتاد و گل سرخ رویید، و از آن پس هر که می خواهد بوی ایشان را استشمام کند، گل سرخ را می بوید (1). به این خاطر است که زمین اینجا بوی آسمان می دهد. بوی مقدس ترین گل دنیا. بوی گل محمدی.

(1). حلیه المتقین، فصل یازدهم، در بیان فضیلت گلاب و گل سرخ و انواع گل ها