خنده کنان می رود روز جزا در بهشت                 هر که به دنیا کند گریه برای حسین

یا حسین

ريان بن شبيب گويد روز اول ماه محرم خدمت حضرت رضا عليه السلام رسيدم ایشان فرمودند:

ای پسر شبيب به راستى محرم همان ماهى است كه اهل جاهليت در زمان

گذشته ظلم‏ و قتال را  در آن به خاطر احترامش حرام مى‏دانستند و اين امت نه

حرمت اين ماه را نگه داشتند و نه حرمت پيغمبرش را. در اين ماه ذريه او را كشتند،

زنانش را اسير و اموالش را غارت كردند. خدا هرگز اين گناه آنها را نيامرزد!

 

اى پسر شبيب اگر براى چيزى می خواهی  گريه کنی براى حسين عليه السلام

گريه كن كه چون گوسفند سرش را بريدند و هجده نفر از اهل بيتش كه روى زمين

مانندى نداشتند با او كشته شدند. آسمان های هفت‏گانه و زمين برای شهادت او

گريستند. چهار هزار فرشته براى ياريش به زمين آمدند و ديدند كشته شده است.

پس  ژوليده و خاك آلود  پيوسته بر سر قبرش باشند تا قائم عليه السلام ظهور كند و

از ياوران آن حضرت خواهند بود و شعار آنها يا لثارات الحسين است.

 

اى پسر شبيب پدرم از پدرش و او از جدش برايم باز گفت كه چون جدم حسين عليه

 السلام كشته شد از آسمان خون و خاك سرخ باريد.

 

 اى پسر شبيب اگر بر حسين گريه كنى تا اشک بر گونه‏هايت روان شود خدا تمام

گناهان خرد و درشت تو را  بيامرزد خواه اندک باشد و خواه بسيار. 

 

اى پسر شبيب اگر خواهى خدا را ملاقات کنی و هيچ گناهى نداشته باشى

حسين  عليه السلام را زيارت كن.

 

 اى پسر شبيب اگر خواهى در غرفه‏های بهشتی با پيغمبر و ائمه طاهرين عليهم

 السلام ساكن شوى پس  لعنت كن قاتلان حسين را. 

 

 اى پسر شبيب اگر خواهى ثوابی همانند ثواب شهيدان کربلا  داشته باشی هرگاه

 مصيبت او را ياد کردی بگو: كاش با آنها بودم و بفوز عظيمى مى‏رسيدم ( يا لَيْتَنِي

كُنْتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزاً عَظِيماً)

 

 اى پسر شبيب اگر خواهى با ما در درجات بلند بهشت باشى براى حزن ما محزون

 و براى شادى ما شاد باش؛ و  ملازم ولايت ما باش. که اگر مردى سنگى را دوست

بدارد خدا روز قيامت با آن سنگ محشورش كند.

 

أمالي الصدوق، ص 130 ، المجلس السابع و العشرون

بحار الأنوار ج44 ص286 ح23