یا فاطمه الزهرا

دراین روزهای پر درد 

دل من هرقدر هم شکسته باشد

به پای پهلوی شکسته ی تو نمی رسد.

 

 در این قرن تنهایی انسان

 هنوز هم که هنوز است

طنین غربت و تنهایی مولای زمانه ات گوش فلک را کر می کند.

 

اگر دود و خاکستر تمام آسمان جهان را هم بپوشاند،

 باز دود در نیم سوخته توست که  تا به ابد

آسمان دل شیعیانت را سیاه نموده است.

 

حتی اگر تمام گل های جهان را

به تسلیت یگانه فرزندت مهدی عجل الله تعالی فرجه  بیاورد،

ولی باز هر سحر با عطر یاس ها  چه کند.

یاس ها که  یادآورد  صورت نیلی تو اند

و چشمان بارانی فرزندت که تا به ابد اندوه وار

در انتظار  انتقام بازوی ورم کرده ی تو خواهد گریست.